Betanzos (Ponte Vella)

Imaxe do interior da catedral de Pamplona; ao fondo vemos a porta do Amparo e no seu tímpano represéntase a "Dormición de la Virgen" dividida en dúas escenas. Luminosidade branquecina, e certo ton de evanescencia atmosférica. Revela o renovado interese romántico pola arquitectura histórica, especialmente polos monumentos medievais.

Virxilio sérvese da paisaxe da súa contorna, das terras ourensás, para reflectilo na súa obra, o que lle confire un carácter íntimo e sentimental. Compón ordenadamente o espazo pictórico a través dos elementos cos que estrutura a obra: árbores no primeiro termo, campos no segundo, e outeiros no último.  A verticalidade do tronco das árbores contrasta co carácter ondulante das copas e das montañas que Virxilio obtén a través da pincelada, de novo densa; No referido ás cores, vemos a preferencia do autor polo cromatismo forte, neste caso a base de tons verdes e terras. Asinado no ángulo inferior esquerdo.

Nova figuración de influencia expresionista. Na produción pictórica de Morquecho, a figuración adquire unha carga que reflicte certa sensación de sufrimento e tristeza. Nesta obra, Morquecho presenta a un grupo de nove persoas tratadas colectiva e non individualmente, amosando nos seus rostros eses sentimentos; as sitúa nun interior, un espazo apenas definido, sombrío e escuro, case en penumbra que contribúe a aumentar esa sensación de inquedanza. Son obras de raíz expresionista na que o autor se serve dunha paleta cromática apagada, coas contornas grosas en negro e trazadas dun xeito rápido e vigoroso. Asinado a. s. e.

O inicio da constitución dunha galería de retratos de decanos, propia da Facultade de Dereito, coincide co traslado desta ao edificio que hoxe ocupa (J. M. García Iglesias, 2016, p. 223). O decano daquel momento encargoulle a súa posta en marcha ao pintor pontevedrés Aramburu (J. M. García Iglesias, 2012, p, 15-38). Elixíronse daquela os nomes dos que ían contar, nese tempo inicial, cun lugar na devandita galería, sendo Jacobo Gil Villanueva, que ocupa o posto entre 1889 e 1991, o máis antigo dos representados.

O seu autor tivo que ter en conta algunha imaxe deste catedrático de Dereito Civil como a mostrada en Coruña Moderna o 28 de maio de 1905 ou mesmo a que nos presenta a lápida que os seus alumnos lle dedican, encargándolla a Asorey (J. M. García Iglesias, 2016, p. 223). Óptase, neste caso, por unha formulación moi sinxela, de medio corpo, coa muceta vermella de Dereito e a medalla de doutor, buscando o pintor, sobre todo, ser o máis fidedigno posible no tratamento do rostro, delimitado por un fondo neutro. Foi, tamén, reitor da USC entre 1890 e 1891, e posteriormente entre 1904 e 1906. O mobiliario da súa casa gárdase na chamada Casa da Troia (A. López Medina, 2021).