Casco

Escena de xénero na que o autor sitúa a un grupo de figuras, rapazas, sentadas nas escaleiras situadas diante da fachada de Praterías da catedral compostelá. Este é un cadro de ambiente popular no que dá a impresión de que hai unha certa comuñón estética entre o que é a románica portada catedralicia e ese sedente grupo de mulleres. As figuras foron concibidas de forma elemental pero rigorosa. Do cromatismo destacamos o dourado característico do pintor. Respecto da técnica, o cadro está traballado con pinceis e con espátula, resultando unha obra moi texturada nas figuras e nos elementos arquitectónicos; trazo libre, de tipo expresionista. Inscrición no reverso (na parte superior do bastidor e no travesaño) "Portico" Asinado no a.i.d."Vidal Abascal".

Representa dúas figuras; o preceptor vestido de branco e con sombreiro quen co brazo dereito levantado parece explicar algo a un neno. As figuras, nitidamente perfiladas, aparecen tratadas sucintamente a través de formas robustas e cos rostros caricaturizados, a influencia expresionista, o recordo das máscaras de Ensor está presente na obra. Obra de temática social que forma parte da exposición de Vigo de 1976. Asinado no a. i. d.

O tema da maternidade é habitual na produción de Vidal Abascal (1908-1994). Neste caso, o grupo componse da nai que, situada de perfil, abraza o seu fillo. A estética primitivista e expresionista característica da arte galega do primeiro terzo do século que os pintores tomaban da escultura románica, retómaa aquí o artista ao amosarnos unha figura de rotundos volumes, estática e sólida, semellando a pesadez do granito, vinculable á estética que Faílde realiza na escultura. O debuxo xoga un papel importante ao perfilar timidamente as figuras contra o fondo. A influencia expresionista está presente no tratamento que lle confire ao rostro da muller ou na técnica, unha pintura empastada e de cores fortes e alegres, que se convertirán nun sinal de identidade do autor. Asinado a. s. e. "Vidal Abascal"

Cicel de esquisto tallado e pulimentado procedente da mámoa da Lagoa - Rechaba (Tordoia - A Coruña). Pertence á colección “Rechaba” (conxunto depositado por R. Penedo, Mª Luisa Pérez, C. Llana e J.A. Huertas) dos fondos arqueolóxicos da Facultade de Xeografía e Historia.