Machado de pedra pulimentada

O tema da vendima é frecuente nas obras de Virxilio. Neste gravado, o autor compón unha escena na que contrapón o carácter austero e autoabsorbido das mulleres de carácter popular campesiñas, cos panos á cabeza, que están a recoller a uva, coa sensualidade da muller espida do primeiro termo -recurso tan empregado ao longo da historia da arte que neste caso parece recordar as obras de Matisse que o artista galego coñecería na súa estadía en París-. O gravado pon de manifesto as extraordinarias cualidades de Virxilio para o debuxo, neste caso minucioso, de trazo sinxelo e curvilíneo. Asinado a. i. d. "Virxilio" e número de serie no a.i.e. 55/100. Tinta cor sepia

A asimilación plena dunha linguaxe artística, levará a Virxilio a realizar distintas series. Esta obra forma parte da que ten sobre a vide e a uva -o tema da vendima está presente na súa obra coa que fai alusión á súa infancia no Ribeiro de Beade-. Nela vemos como se converten nos únicos elementos cos que cobre a totalidade do espazo pictórico, creando unha sensación case de horror vacui. Chaman a atención as cores que emprega, protagonistas absolutas da obra: azuis, amarelos, laranxas cobren as formas que se separan á súa vez cunha liña grosa grisácea. Asinado no ángulo inferior dereito.

A asimilación plena dunha linguaxe artística levará a Virxilio a realizar distintas series. Esta obra forma parte da que ten sobre a vide e a uva -o tema da vendima está presente na súa obra, coa que fai alusión á súa infancia no Ribeiro de Beade-. Nela vemos como se converten nos únicos elementos cos que cobre a totalidade do espazo pictórico, creando unha sensación atafegante. Chaman a atención as cores que emprega, protagonistas absolutas da obra: azuis, amarelos e laranxas cobren as formas que se separan á súa vez cunha liña grosa. Asinado no ángulo inferior dereito.

Sinxelo bodegón composto por un vaso con flores que centra a composición e uvas no primeiro termo. Destaca o decorativismo do vaso, algo que é habitual no autor, ademais do cromatismo, a base de tonalidades cálidas, separando cun trazo máis claro as distintas flores e follas que compoñen o bodegón. Logra a sensación de profundidade a través da disposición ordenada dos distintos elementos dentro do cadro e tamén por medio da cor.