Santo Antonio de Padua

Escultura de vulto redondo que representa a Asunción da Virxe Maria. Sobre unha gran esfera e un trono de nubes caracoleantes, elévase a Virxe, cos brazos abertos, creando así unha interesante diagonal. Viste túnica branca e manto azul salpicado de estrelas, disposto ao redor da Virxe cun perfil anguloso e quebrado.

Relevo situado na cornixa que a modo de dosel remata o retablo maior da igrexa, proxectándose cara o presbiterio. Representa o Pai Eterno que de medio corpo aparece entre nubes caracoleantes. Na man esquerda sostén un globo terráqueo rematado nunha cruz, mentres bendice coa dereita. Recórrese ao arquetipo do ancián barbado e coróase cunha aureola que adopta a simbólica forma do triángulo equilátero.

Alto relevo que representa a apoteose de San Ignacio de Loyola. O fundador da Compañía de Xesús aparece axeonllado sobre nubes ante o crucificado, e entre eles unha cartela coa inscrición CERT. BON. CER ("certamen bonum certavi": combatín un bo combate). Tanto no pano da pureza do crucificado, coma nas roupaxes do santos, advírtese o pregado ríxido e anguloso; unha herdanza do quefacer de Gregorio Fernández recollida pola escola de Romay.

Cicel de esquisto tallado e pulimentado procedente da mámoa da Lagoa - Rechaba (Tordoia - A Coruña). Pertence á colección “Rechaba” (conxunto depositado por R. Penedo, Mª Luisa Pérez, C. Llana e J.A. Huertas) dos fondos arqueolóxicos da Facultade de Xeografía e Historia.