É Manuel López Garabal quen en 1970 retrata a Pedro Pena Pérez (1889-1975), catedrático de Patoloxía Xeral en Santiago a partir de 1928 e decano entre os anos 1948-1952. Cambia agora o concepto do retrato decanal xa que é presentado sentado, mostrando as súas mans en tres cuartos e orientando o rostro cara ao espectador. A imaxe gaña en naturalidade pola pose e pola indumentaria: un simple traxe. Óptase por un fondo neutro.

Na Facultade de Filosofía e Letras, alá polo ano 1970, encoméndaselle ao pintor compostelán Manuel López Garabal un cadro dedicado a Rosalía de Castro (Santiago de Compostela, 1837 - Padrón, 1885), quen non só despuntou polo mero feito de ser a muller que en pleno século XIX se revelou na súa faceta de poeta renovadora do xénero na lingua española, suceso por si meritorio, senón por lograr que a lingua galega fose recoñecida de maneira universal, no denominado Rexurdimento Galego.

Manuel Colmeiro y Penido naceu en Santiago (1818-1894). En 1847 obtén dúas cátedras: a de Economía Política en Santiago e a de Dereito Administrativo en Madrid. O vítor que lle corresponde prescinde da imaxe do personaxe, a quen se alude a través dunha longa epígrafe, incluída nunha forma que se aproxima á dun gran escudo. Nel apóiase unha Minerva con atributos da Xustiza. Trátase neste caso dunha obra pintada por Manuel López Garabal, datada en 1950.